پارتیشن بندی دیسک های سخت

اولین دیسک سختی که داشتم یک دیسک 30 مگابایتی Megafile برای Atari ST بود.
و حتی با این فضای اندک بر روی آن، من این دیسک را پارتیشن بندی کردم! چرا؟

زیرا سیستم عامل TOSی که از آن استفاده می کرد یکی از مشتقات CP/M-68K بود.
و بنابراین فقط قادر بود یک پارتیشن 16 مگابایتی را بشناسد و از آن استفاده نماید.

با تحول سیستم ها در دهه ی 80 و 90، این مشکلی بود که به دفعات و اشکال گوناگون تکرار شد.
FAT16 فقط قادر بود 32 مگابایت را اداره کند.

آموزشگاه شبکه

آموزشگاه شبکه

این موضوع قبل از این که FAT32 وارد شود.
و از پارتیشن های 16 ترابایتی پشتیبانی نماید به 2 گیگابایت افزایش پیدا کرد.
اما فقط از 4 گیگابایت (منهای یک بایت) برای حداکثر ساز فایل.

اما حتی تحت FAT32 نیز مردم اغلب ترغیب می شدند یک دیسک سخت واحد تهیه کنند.
و آن را به والیوم های منطقی پارتیشن بندی کنند تا بتوانند از جدول های نام گذاری کارآمدتر بهره گرفته.
و در عین حال یاد بگیرند سیستم عامل و فایل های خود را در فضای جداگانه نگه دارند.

آموزشگاه شبکه

بخشی از این موضوع به واسطه ی تاثیر آموزه های دانشگاهی در دوره های شبکه و همچنین لینوکس در روزهای اولیه ی کامپیوتر بود.
که لینک های سمبولیک آن به شما اجازه می دادند بخش هایی از سیستم فایل را بر روی درایوهای مختلف توزیع کنید.

هر چند اگر نگاهی به کاری که مایکروسافت با MS-DOS و سپس ویندوز کرد بیندازید.
متوجه می شوید که همه ی این ها را نادیده گرفت و همه چیز را بر روی یک پارتیشن واحد و ساختار دایرکتوری قرار دارد.
و می توان دایرکتوری های فرعی برای آن مشخص کرد.
حتی در ویندوز 10 نیز مایکروسافت هرگز واقعا از این مدل جدا نشده است.

آموزشگاه شبکه

آموزشگاه شبکه

و سازمان دهی یک سیستم ویندوزی برای استفاده از پارتیشن های مختلف برای سیستم، اپلیکیشن ها و داده ها حقیقتا برای کسانی که به انجام این کار اصرار دارند چالش برانگیز است.
مشکلی که در انجام چنین کاری وجود دارد این است که:
با تقسیم یک درایو به چند پارتیشن شما فرض می کنید دقیقا می دانید هر یک از این پارتیشن ها چه مقدار فضا به خود اختصاص می دهند.
و این فرض به ندرت درست از آب در می آید.

آموزشگاه شبکه

اگر در پارتیشن App فضای کافی نداشته باشید اما فضای بسیار زیادی در ناحیه ی data در اختیارتان باشید.
باید سایز پارتیشن ها را تغییر دهید تا بتوانید این فضای استفاده نشده را توزیع کنید.
تنها بحثی که این روزها درباره ی پارتیشن بندی وجود دارد این است که:
اگر بخواهید چندین سیستم عامل مختلف را در یک ست آپ چند بوتی از یکدیگر ایزوله کنید، باید چنین کاری انجام دهید.

با نصب هر سیستم عامل بر روی پارتیشن مخصوص خودش شما می توانید امیدوار باشید آن ها را از اعمال تغییر بر روی سایر سیستم عامل ها که اهمیتی برای آن قائل نیستند دور نگه دارید.
ولی ما در آموزشگاه شبکه درباره ی نکات بسیار تکنیکی صحبت می کنیم که کاربران متوسط نمی توانند یا نمی خواهند آن را درک کنند.
و حتی آن هایی که دانش فنی دارند وقتی می توانند سیستم عامل خود را آزاد بگذارند.
تا فضایی منطقی را اختصاص دهد که در 99 درصد مواقع درست عمل می کند.
کارهای مهم تر و بهتری از پارتیشن بندی درایوها دارند.

جدیدترین مطالب آموزش شبکه را در بلاگ برتر نتورک مطالعه نمایید.

اپلیکیشن های متعددی برای تنظیم پارتیشن ها وجود دارد.
و خود ویندوز هم تسهیلات زیادی برای افزایش، کاهش و حتی توزیع فضا بر روی درایوهای متعدد ارائه می کند.
اما صادقانه بگویم، این روزها اغلب افراد به جای این که کامپیوترهای خود را در سطح پارتیشن از نو سازمان دهی کنند احتمالا دوست دارند.
زمان بیش تری را صرف بازی با کامپیوترهایشان کنند.